HELLO KOREA! (GoPro pics)

Ik voel me zo depressief.
net als alle van een plotselinge, alles gewoon verandert.
Ik heb geen idee wat te doen.
Ik heb niemand om mee te draaien.
Soms wou ik dat ik was geboren om een andere familie.
Soms wou ik dat ik rijk was.
Soms wou ik dat ik goed keek.
Soms wens ik dat ik kon gewoon verwerken dit alles alleen
maar ik kan niet


negentien jaar,
Ik had niets bereikt voor mezelf
zelfs mijn vrienden tenminste naar academische excellentie.
wat gebeurde er met mij?
Ik kreeg alleen mezelf de schuld.

Elk jaar zeg ik tegen mezelf.
"Change voor de betere"
maar alle praten.
maar geen actie.
wat is er gebeurd?
Ik heb mezelf de schuld.


Ik dacht toen ik ouder word.
Ik kan denken en handelen slim slim.
Ik ben het maken van mijn ouders maak je geen zorgen over mij.
maar nee,
I dont daad van het gebruik van mijn hersenen.
Ik geef mijn ouders problemen, waardoor ze zo veel zorgen over mij.
Ik ben zo'n teleurstelling voor hen.
im bijna twintig.
maar financieel, im te beschaamd om te zeggen im brak,
lijkt alsof ik geen toekomst hebben
Ik kan het niet helpen, zelfs wanneer ze in de problemen financieel.
wat een mislukking.


Ik heb geen goede vrienden te zijn met mijn vrienden.
steeds maken ze verdrietig, waardoor ze huilen.
kunt u bellen mij ook harteloos.
wat een mislukking.

liefde?
uit den boze.
dat in de juiste mening zou worden aangetrokken om iemand zoekt zo ouderwets,
slordige haardracht en op zoek naar meer als een jongen dan een meisje?
een dergelijk gebrek.

Ik weet niet wat nu te doen.
im vallen in het gat.
diep diep gat.

niemand begrijpt.
zucht.

...............................................................................